Ode aan een lekker ding

M'n hele leven ken ik jou
maar we zien elkaar niet meer zo vaak.
Niet dat ik niet meer van je hou
want je bent en blijft precies mijn smaak

Ik mis ons heimlijk rendez-vous'tje
bij de benzinepomp of in de stad
en bij MacD, met ijs als toetje;
wat hebben wij het fijn gehad!

En soms, soms moest ik even slikken,
als je mij met pikante delen confronteerde;
maar nooit heb jij me laten stikken
(behalve als ik in de USA verkeerde...)

Ja, ik heb je best wel vaak gemist
en wat zou ik nu graag mijn tanden in je zetten,
maar ik neem wat afstand, want mijn diëtist
zegt dat jij vol zit met verzadigde vetten…

Dus heb ik noodgedwongen mijn contact met jou
voor een tijdje in de ijskast gezet;
maar wéét, dat ik nog steeds van je hou
want je bent en blijft een lekker ding..... kroket!

Gedicht naar aanleiding van het bericht (AD, 4/11/11) dat de grootste krokettenproducenten Royaan (Van Dobben en Kwekkeboom) en Van Geloven (Mora) gaan fuseren en hun peilen nu ook op het buitenland gaan richten...

Oud en Nieuw

Lopend in de avonduren 

op de drempel van de nacht,

langs schaduwen op hoge muren,

Langestraat en Kortegracht,

dromend over avonturen

die hier hebben plaatsgehad;

ach, kon ik maar heel even gluren

in 't verleden van mijn stad.

Gewoon een keertje zélf ervaren

hoe het vroeger allemaal ging.

In een bootje op de Eem te varen

door een lang vervlogen herinnering,

waarin Piet mij leerde schilderen op doek

en Griet met me over de grachten schaatste,

ik met Jacob mocht dineren in Randenbroek

en met Everard een kei verplaatste.

Ach, avonturen van weleer,

even dacht ik, dat ik júllie schaduw zag;

maar het beeld vervaagt steeds meer,

op de drempel van weer een nieuwe dag…

----------------------------------------------------------

Gedicht voorgedragen tijdens het Scenecsfestival in Amersfoort op 3 november 2011, 

in het kader van 'Amersfoort over Amersfoort'.