Meet & Tweet

Er is een vogelvergadering
op mijn balkon:
een tsjilpoverleg
bij de regenton.

Tien schorre kraaien,
een mees met een kuif,
gevleugelde woorden
door voorzitter duif,

een merel wil 'r ei kwijt
maar komt er niet tussen;
ze wordt overstemd
door betweterige mussen.

Druk wordt er gekwetterd
gepiept en gefloten;
een volle agenda,
maar wat wordt er besloten?

'k weet in elk geval zeker:
de vogel is de enige soort
die met twitteren in 'n vergadering
punten scoort.

Gedichtendag

Gedichtendag;
word ik nu geacht
dat ik mijn gedachten dicht?
Aandachtig open ik mijn blik
en... dicht!
Voldaan weer aan mijn plicht.

...(n)iets...

Iets met geschoten
en met mis
Iets met een net
en met een vis
Iets met een wil
en met een weg
Iets met jammer
en met pech
Iets met timing
en met fout
Iets met cool
en met te koud
Iets met wedden
en met peerd
Iets met gokken
en verkeerd
Iets met traag
en blijven hangen
Iets met vraag
en met verlangen
naar een onbekend iets
dat blijft steken
in het niets...

Lance' lot

De stijgende suspense rond Lance
bracht zijn koers 'n dalende tendens:
de fiere fietser moest bekennen
dat 'ie eigelijk niet wiel kon rennen,
geen ronde
zonder
zonde.

Niets liep er meer naar wens bij Lance.
Och, arme dopegezinde mens!
Van heldenepos naar epo-hel:
bergafwaarts ging nog nooit zo snel.
Hij trapte,
trapte....
betrapt!

Over elke streep en grens ging Lance,
de deceptie was immens bij fans.
Het podium werd zijn schavot:
forever finished, dat is Lance' lot.
Bye
bye
bicycle.

Creatief met tomaat?

Met het hoofdkantoor hier om de hoek (Snouckaertlaan) en de 'ro(e)mantische' gedachte dat Emile nu zijn grande campagne-finale aan het voorbereiden is op exact dezelfde plek waar ik jarenlang campagnes voor de Rabobank voorbereidde, was na het roodgroenlinksrechtshutsklutspotje van gisteravond mijn trek toch weer een beetje aangewakkerd. Onder het motto 'verandering van spijs doet eten' ging ik dan ook verwachtingsvol op zoek naar het receptenboek van de SP, om te kijken wat je zoal met een tomaat kunt doen. Maar mijn SmaakPapillen kwamen wederom niet aan hun trekken, in tegendeel. Op www.sp.nl/standpunten kreeg ik ongezouten voor mijn kiezen (en alle andere hongerige kiezers ook vermoed ik?): "Er is een fout opgetreden, dit is meestal een tijdelijk probleem. Probeer het later nog eens." Punt. 

Wat??! Aah nee hè! Emile, hedde gij nou wéér geprobeerd (an die knupkes) te draaien? Nog zó gezegd: doe 't nie, as ge der geen verstand van hebt. En neee, zo werkt 't toch niet in de politiek Emile; ge kan toch nie alles zomaar efkes als 'fout' betitelen of als 'een tijdelijk probleem' afdoen? En hoezo 'probeer 't later nog eens'?! Later is te laat, Emile. Ge kan de dingen niet blijven vooruitschuiven, hè. 'Nou is zie taim toe cook ánd eat'. Da widde gij toch ook, of nie Emile! Emile...?
Ach, laat ook maar. Ik hou eigenlijk ook helemaal niet zo van tomaten. Ik wil écht groenvoer. En iets met een stevige bite. Want één ding is zeker, ik wil niet weer met honger naar bed! 

Paasode aan de Amersfoortse Kei

Een (k)ei hoort erbij

Oh kei, oh kei

hoeksteen van onze maatschappij,

op de hoek sta jij

er vaak wat eenzaam bij.

Voel je je eigenlijk wel lekker

sinds die keientrekker

je met veel drukte en vertoon

losrukte uit je comfort zone?

Mij boeit het niet bijster

of nu Everard Meyster

of iemand anders met jou

z'n krachten wil meten.

Maar ík wil ervoor waken

dat ze kiezels van je maken

en dat ze je óóit

nog zullen vergeten!

En velen met mij,

want oh kei, kijk eens aan!

met Pasen gestrikt en

een mooi jasje aan.

Jij kei van een steen,

je bent niet alleen

de steen op de hoek

van onze maatschappij

Jij stoere rots,

onze Amersfoortse trots;

als kei en als ei

hoor je er voor altijd bij!

(Ter info: het aankleden van de Kei is een initiatief van Triple-Art uit Amersfoort)

Accessoire...

Ik heb een nieuwe ring gekocht,
een superexclusieve;
zo een die ik al héél lang zocht
met zilveren bloemmotieven.

Ik kocht er ook een ketting bij,
ik vond dat dat wel moest;
want met z'n tweeën geven zij 
mijn outfit nét die boost.

En terwijl ik zo aan 't shoppen was,
toen werd ik mij bewust:
ik ben ook toe aan een nieuwe tas;
ja, het is gewoon een must!

En na die tas was de stap niet groot
naar een zonnebril, hoed en sjaal;
steeds mooier in en om mijn hoofd
steeds groter mijn arsenaal.

Bij thuiskomst stalde ik ze uit:
al mijn nieuwe accessoires, 
een indrukwekkend grote buit,
mijn hele maandsalaris!

Ach... jassen, tassen, sjalen, kralen
maak mij uiterlijk maar mooi en blij
maar wat mij écht compleet maakt en van bínnenuit laat stralen
mijn dierbaarste 'access-ware'... dat ben jij!